İZLANDA LİKENİ (Cetraria İslandica)
Bitkinin hücre duvarlarını oluşturan polisakkaritlerin zengin ve doğal (1-3) (1-4) beta glukan kaynağı olması (Pelargomos Pastil'de kullanılan İzlanda likeninin polisakkarit miktarı %30'dur) hatta beta glukanların ilk kez sentezlendiği ve tanımlandığı bitki olması, İzlanda likenini bitkiler aleminde çok özel bir yere taşımıştır. Günümüzde Avrupa Farmakopesine kayıtlı tek liken türüdür.
Familya: Parmeliaceae
Kullanılan kısmı: Thalus
Ana vatanı: Kuzey Avrupa, Sibirya, Kuzey Amerika
İçerik: Polisakkaritler (likenin, isolikenin), liken asitleri
Yapısı: Bitki her ne kadar dilimize yosun olarak çevrilmiş olsa da aslında tek vücudu hücreli bir alg ve bir mantarın oluşturduğu simbioz yaşam biçimidir. Farklı doku ve organlara doğru (kök, yaprak vb.) farklılaşmamış ilkel multiselüler bir bitki olan İzlanda likeni, alg veya mantar dünyasına özgü bir kimyasal yapıya ve gelişmiş bitkilerin dünyasında bulunmayan bileşikler üretme yeteneğine sahiptir.
BARBADOS KİRAZI - Malpighia Punicifolia (Acerola)
Yetişkin bir bireyin C vitamini ihtiyacı sentetik askorbik asit ile 500 mg-1000 mg arası iken, Doğal C vitamini kaynaklarındaki bioflavoidlerin ascorbik asidin bioyararlanımını etkilemesi sonucu oluşan doğal C vitamini ile bu değer 60-75 mg'dır. Antioksidan etkinliği, askorbik asitten 44 kat, blueberry, black current ve cranberry’den 2 kat fazladır.
Familya: Malpighiaceae
Kullanılan kısmı: Olgunlaşmış meyveler, A, B1, B2 ve C vitaminleri, carotenler, bioflavoidler
Ana vatanı: Orta ve Güney Amerika
Acerola, genellikle 2-3 m yüksekliğinde dallarını kısa bir gövdeye yayan, 12 ay boyunca yeşil kalıp yaprak dökmeyen küçük bir ağaçtır. Camu camu meyvesinden sonraki en yüksek C vitamini içeriğine sahiptir (ortalama 1600-1900 mg/100 gr).
Pelargomoss Pastil'de kullanılan Acerola extraktının hesaplanmış C vitamini oranı ≥ %17’dir.
GÜNEY AFRİKA SARDUNYASI (Pelargonium Sidoides)
Afrika yerlilerinin yüzyıllarca geleneksel halk ilacı olarak kullandığı bu mucizevi bitkinin faydalarının Avrupa’da tanınması, 19. yy. başlarında Afrika’ya giden İngiliz sömürgecilerin bu bitkiyi Avrupa’ya götürmesi ile olmuştur.
Familya: Geraniaceae
Kullanılan kısmı: Kökleri
Ana vatanı: Güney Afrika’nın Doğu Cape, Lesotho, Free State bölgeleri
İçerik: Kumarin, kumarin glikozitleri (umkalin), gallik asit, fenolik bileşikler, proantosiyanidinler.
Pelargonium sidoides, koyu kırmızı ile siyah renk arasında çiçekler ve kordat şekilli yapraklarla karakterizedir. Etken madde içeren kökleri koyu kahverengidir.
Bitki, uzun süre Güney Afrika’da Zulu Yerlileri tarafından geleneksel halk ilacı olarak kullanılmıştır. Zulu dilinde “Umckaloabo” olarak isimlendirilen Pelargonium Sidoides, “Umkhulkane” (solunum yolu enfeksiyonları) ve “uhlabo” (göğüs ağrısı) kelimelerinden türetilmiştir.